Aikido seminar Christian Tissier in Antwerpen

Zaterdag 5 Januari, schrijft Jurgen Schildkamp vanuit sporthal molenslop te Weelde België, dit verslag. Op de vroege zaterdagochtend verzamelen leden  van Aikido Groene Hart, voor de dojo in Woerden. Acht uur is voor een aantal leden best vroeg voor de zaterdagochtend, Britt en ik zijn het wel gewend. Normaal verzorgen wij op zaterdagochtend  de kinderlessen van Aikido Groene Hart Kamerik, maar doordat er in de kerstvakantie geen lessen zijn, biedt dat mooi de gelegenheid om naar België af te rijzen voor een seminar van Christian Tissier Shihan (8ste dan). Voor het tweede jaar achtereen, zijn leden van Aikido Groene Hart aanwezig bij deze seminar georganiseerd door Wim van Gils. Tijdens de opening van de seminar vertelt Wim van Gils hoe trots hij is op de nieuwe federatie, welke onder supervisie van  Christian Tissier Shihan komt te staan. Michiel en Barry zijn samen naar België gekomen en Lucien, Britt en jeugdlid Roos zijn met mij mee gereden. Het is behoorlijk druk op de mat, misschien wel honderdvijftig aikidokas waarvan veel bekende gezichten uit Nederland. Tissier laat zien dat na de tenkan met een oogwaarschijnlijk makkelijke hand beweging uke zodanig gemanipuleerd kan worden dat tori een nieuw richting kan kiezen. Na een paar keer proberen heeft iedereen het snel door. Terwijl Tissier shihan zijn ronde over de mat maakt, stopt hij bij ons en legt voor een klein groepje uit dat het belangrijk is om contact te blijven houden met uke, te snel je hand naar binnen draaien en het contact is weg, er dan ook geen controle meer.

Terwijl hij dit laat zien probeer ik zolang mogelijk contact te houden als hij de tenkan maakt maar dat lukt met geen mogelijkheid, in mijn ijver stap ik mee. Tissier zegt ‘je bent te aardig voor me, waarom stap je mee?’. Hij legt uit dat het martiaal gezien veel beter is om gewoon los te laten als tori het contact verbreekt, controleer de ellenboog en het hoofd is kwetsbaar: je kan bijvoorbeeld naar soto kaiten nage. Het is immers de taak van tori om de situatie zo te controleren dat uke kan vasthouden, pas nu kan de richting veranderd worden voor een eventuele techniek. We gaan door met een oefenvorm vanuit katatedori gyaku hanmi shionage ura, in plaats van een hele tenkan te maken laat hij zien dat als iemand heel stevig vast heeft, een halve tentan en een ellenboog overstrekking ervoor zorgt dat je in een goede positie komt voor shionage waarbij de handen meer opzij bewegen dan naar boven. Ogenschijnlijk lijkt het een vrij makkelijke beweging maar het blijkt zit vol met subtiele bewegingen en hand posities. Hier a gaan we door met de shionage omote eerst met de bekende dynamische vorm en daarna ook met de pols-ellenboog overstrekking. Het is vooral voor uke bewegen zodat tori in een goede positie komt voor shihonage. Nu volgen katadori en yokomen uchi als aanval met ikkyo omote als techniek. Tissier laat zien dat op beide aanvallen in een vloeiende beweging naar ikkyo gegaan kan worden. Door de juiste richting te kiezen (opzij) moet uke wel bewegen om zichzelf te beschermen.

Hierna laat Christian een andere ingang op katadori zien, de hand van de schouder die gepakt wordt gaat meteen omhoog aan de binnenkant en door irimi tenkan te maken waarbij de vrije hand na de atemi naar het gezicht, de schouderhand lossnijd. Door deze hand voorlangs door te laten lopen gaat hij naar irimi nage en shio nage. Tissier heeft er kennelijk zin in en maakt er een show van, diverse ukes, welke allemaal ten minste 4e dan hebben, vliegen met de vrije val door de lucht. Het blijft een genot om hem aan het werk te zien met deze ervaren ukes. Het eerste gedeelte van de seminar sluiten we af met tenchi nage, Tissier legt uit dat de bovenste hand niet naar binnen en beneden moet draaien tijdens de worp, maar naar boven moet blijven wijzen. Ik merk dat mijn schouder hierdoor open blijft en dat de extensie naar boven blijft in plaats van naar beneden. Soms heb je van die momenten op de mat waarin opeens de kwartjes vallen, dit was er zo een voor mij. De principes van tenchi nage zijn me al een tijdje duidelijk, de ene hand gaat omhoog de andere gaat omlaag, door de extensie van de diagonale as en lichaamsverplaatsing verlies uke zijn balans, hemel en aarde worp. Die aarde zat al wel een tijdje goed, maar ik liet de richting van de bovenste (hemel) hand altijd doorlopen, maar door de hand te vroeg naar binnen en beneden te draaien wordt dit onmogelijk en verlies je het effect van de lage hand, waardoor juist weer de neiging ontstaat om met de bovenste hand kracht te gaan gebruiken.

Tussendoor doen we allerlei variaties op kokyo nage, “to relax a little bit” zegt hij, nadat hij een paar ukes over de mat heeft laten vliegen. Lachend gaat we aan de slag. Het is even zoeken naar de ruimte want ook het tweede deel van de seminar is goed bezocht. Via shomen uchi en ushiro ryote kata dori sankyo sluiten we af met ushiro hagaijime, een pakking van achter waarbij beiden armen het bovenlichaam van tori omsluiten. Christian laat zien dat je ruimte kan maken door eerst de ene hand open te draaien en naar je knie te bewegen, dan de ellenboog iets omhoog te brengen en de heupen te draaien, nu kan je door de schouder aan de andere kant te ontspannen en omhoog te brengen ook aan deze kant de ellenboog omhoog brengen. Nu kan je door een heupbeweging en je centrum te laten vallen uke werpen. Ik heb geen geluk met mijn uke , een beer van een kerel die mij gewoon op tilt bij de eerste paar pogingen. Het gaat beter als ik hem niet eerst in zijn kracht laat komen tijdens de pakking, maar meteen mijn voorste ellenboog vrij maak. Dit blijkt ook de laatste techniek van de seminar te zijn, meteen als uke achterlangs gaat om te grijpen allebei de ellenbogen omhoog, naar voren stappen en het centrum laten vallen. Nu blijkt mijn kleinere postuur een groot voordeel als ik mijn centrum laat vallen, de beer vliegt over mijn schouders.

In de auto terug babbelen Lucien en ik de hele weg terug, net als op de heenweg, achterin is het opvallend stil. Terug bij de dojo in Woerden nemen we afscheid en gaat ieder zijn eigen weg, ik merk dat ik best moe ben van de dag en in de auto terug naar Utrecht, neem ik alle technieken nog eens door in mijn hoofd. Het blijft altijd een speciale ervaring om Tissier bezig te zien en ben ook nu weer heel tevreden met alles wat ik geleerd heb. Later die avond heb ik nog even contact met Britt, over de seminar schrijf zij het volgende: “Tijdens de seminar van Tissier vond ik  iriminage een hele leuke techniek, Christian legde de techniek op een hele goede manier uit, net alsof je een slang beweging maakt met je arm om de aanvaller te laten vallen. Hij bracht bij mij veel rust in hoe hij het aikido voordeed en in wat hij zei. Hij zei: je hoeft het allemaal niet hard te doen maar doe het gewoon op een rustige en goede manier zodat je de uke geen pijn doet maar wel laat zien dat het afgelopen is. Veder vond ik de mensen ook erg vriendelijk allemaal. De mensen waar ik mee heb getraind vond ik een hele fijne manier van trainen hebben. Als iets niet lukte of ik begreep het even niet, dan hielpen we elkaar gewoon even. Christian veel liep rond en als hij iets zag dat niet helemaal goed ging, ging hij er naar toe om te helpen. Hij liet je dan zien hoe het moest, Tissier houdt wel van grapjes en hij lachte veel, dat vond ik erg leuk om te zien. Ik vond het weer een stage om nooit te vergeten en hoop snel weer een stage van hem te kunnen volgen”.

2019-01-06T17:34:21+02:00 6 januari, 2019|Algemeen, Nieuws, Uncategorized|