Aikido workshops op Sportfair IJsselstein 2018

Zondagochtend zeven uur, al vroeg uit de veren,” zegt Jurgen Schildkamp van de locatie IJsselstein. “Dat is even wennen na zes weken van rustig wakker worden en niets hoeven op de vroege morgen, maar het is voor het goede doel ! Vandaag met mijn oudste zoon en jeugdlid van de vereniging Sam, de vereniging promoten op de SportFair IJsselstein 2018. De gang staat vol met spullen die we nodig hebben tijdens het evenement; beeldscherm, laptop, dozen met flyers, houten wapens, wapenstandaard, foto’s van O’Sensei, boodschappen tassen met water en niet geheel onbelangrijk: een koffiezetapparaat. Tijdens het inladen van het apparaat kijkt Sam mij met grote vragende ogen aan. ‘Neem je die ook mee?’ Ja tuurlijk, zeg ik, anders functioneer ik niet. Hij kijkt met een meewarige blik. Ik moet lachen en zie Sam even snel naar de keuken rennen voor koffiemelk en zoetjes, naast koffie de twee hoofdbestanddelen voor kinderkoffie. Toch niet zo’n heel slecht idee hè Sam, roep ik lachend. Hij zegt dat hij er echt zin in heeft vandaag. Iets over half tien op het terrein aangekomen. Vanuit de vereniging zijn er twaalf vrijwilligers. Edwin, Jos en dochter Tirza helpen met de opbouw van de promotiestand. Jos regelt het beeldmateriaal en al snel draaien de promotie filmpjes van de vereniging. Ron de klerk arriveert met zijn camera, Ron Smit verzorgd het beeldmateriaal. Bas en Veronique helpen met de matten. Bij promotie stand maken geïnteresseerden een praatje; Sam en Tirza lopen rond met flyers.

Tijdens de workshops moet ik flink moeite doen om boven het geluid van het hoofdpodium uit te komen. Tijdens de oefeningen zijn er meerdere kinderen die zich ook de oefening herinneren van de workshops die we op de diverse bassischolen al eerder hebben gegeven. Ik vraag of ze het voor de groep willen laten zien en verbaas me wederom over hoe makkelijk ze de oefeningen, nog feilloos wisten te reproduceren. Een meisje van een jaar of 4 besluit zich meerdere workshops aan ons te binden. Ze heeft de grootste lol als ze mij uit balans krijgt. We staan gespiegeld tegenover elkaar en ik pak haar polsje vast. Ok, nu je buikje naar je handje bewegen, zeg ik. Natuurlijk trekt ze haar hand naar haar buik, dat werkt natuurlijk niet met zo’n grote kerel. Ik zeg; ”ik help je wel” en trek haar aan haar T-shirtje naar voren zodat haar buikje haar hand raakt. ‘Die zijn nu vriendjes en blijven altijd bij elkaar.’ Nu gaat het hele zaakje naar achter bewegen, zeg ik. Op dat moment komt mijn achterste voet van de grond en ik roep: ‘Nu duwen met je andere hand in mijn ellenboog’. Tot haar grote verbazing val ik op de mat en tot mijn grote verbazing met maar weinig acteerwerk. Uit mijn ooghoek zie ik haar ouders trots toekijken en denk; tot over een jaartje ofzo… Voor ik het weet zie ik Barry voorbij schuiven die voor de demo zou komen. Oogcontact met Ron de Klerk geeft me het tien minuten te gaan signaal voor de demo. We ronden de workshop af en begeven ons naar het hoofdpodium.

Ron Smit opent de demonstratie op een vlotte manier praat hij de verschillende stukken aan elkaar met achtergrond informatie over aikido. Edwin en Christiaan beginnen met de demonstratie. Bas en ik nemen het na een tijdje over. Bij soto kaiten nage vangt Ron mij met één been op om te verhinderen dat ik van het podium en op het mengpaneel van de geluidsjongens beland. Veronique gaat met Bas verder met een reeks van yokomenuchi. We gaan door met de tanto; Edwin valt aan vanuit chudan tsuki en we varieren daar verschillende technieken op. Bij de laatste techniek besef ik me dat we te weinig ruimte hebben op het podium. We zijn te ver naar achter opgeschoven op het toch al kleine podium. Heel veel tijd om na te denken heb ik niet omdat Edwin al onderweg is met de aanval. Mijn lichaam lost het op door razend snel nog een keer kotegaeshi te doen, het gaat net. We schuiven twee meter op en doen gokyo als nog. Barry en ik sluiten de demonstratie af met Kihon Tachi, de eerste vijf van Kashima shin Ryû. Ondanks het kleine podium gaat het eigenlijk prima, we moeten opletten niet met een bokken door het lage tentdoek van de overkapping te prikken, Barry meer dan ik. In de namiddag geven we nog een paar workshops en langzaam wordt het rustiger op het terrein, na het afbouwen helpen Edwin en Ron de Klerk met de matten weer naar de dojo brengen. We nemen afscheid van elkaar en kijken terug op een geslaagde dag. Iedereen super bedankt voor de hulp deze dag!”

2018-08-28T08:29:52+00:00 28 augustus, 2018|Algemeen, Nieuws, Uncategorized|