Bernard Palmier deelt zijn aikido met docenten

Op verzoek van Wilko Vriesman geeft deze stagedocent speciaal voor ons zo’n verdiepende les, zo horen we pas aan het einde van de stage. Marc Jongsten heeft de stage namens de Aikido Bond georganiseerd vanuit de opleidingscommissie. Bernard Palmier, een zevende dan shihan, is iemand uit de Franse stal. Iemand die nagedacht heeft om aikido didactisch neer te zetten, voorbij de techniek en de vorm. Een student uit de generatie van Christian Tissier, iemand met meer dan 45 jaar aikido ervaring. Wilko licht toe dat Bernard vanuit vier verschillende optieken kijkt naar aikido om jezelf te verbeteren: je eigen praktijk ervaring op de mat, je rol als docent, als examinator en als je demonstraties geeft. Deze vier daar zit volgens deze Palmier een coherente eenheid in. Het is ook iemand die vanuit verschillende generaties over aikido kan praten. Dat is waardevol. Zoals Bernard later zelf zo mooi vertelt: ‘Ik ben hier om mijn aikido met jullie te delen.’ Wilko geeft hem de mat en de Franse leraar vraagt de aikidoka om om hem heen te komen zitten. Zo’n dertig mensen vanuit verschillende secties, verzamelen zich om de stagedocent heen in dit eerste deel van de stage. Bernard komt nu al weer voor de derde keer bij ons om de principes van aikido te benadrukken. Hoe beweeg je van technieken naar principes toe? De docent: “Er zit een interne logica in aikido. Het leren van deze principes, zijn als het ware de verbinding tussen de vele technieken die we hebben.”

Als ik om me heen kijk, zie ik de mensen geïnteresseerd en aandachtig luisteren. “Er zijn heel veel verschillende technieken, ook vele wijze om ze uit te voeren; diverse mogelijkheden om applicaties ervan te maken. Dat maakt aikido heel open. De uniciteit oftewel de eenheid in al die technieken, dat zijn de principes. Het is de kunst om de verschillen te boven te komen en de overeenkomsten te leren zien. Vanuit de Aikikai waren er destijds ooit twaalf Sensei’s die toen les gaven. Vele vormen werden er gedoceerd, maar de principes, de inhoud van het aikido, waren dezelfde. Technieken zijn middelen om het aikido te beoefenen. Als je de principes vergeet, dat leidt aikido tot verveling. Dan is er geen zingeving, heb je alle technieken geleerd – de cirkel rond en wordt het leeg; krijg je snel de neiging om te willen stoppen. Vanuit de principes verveelt het nooit en vult het alleen maar; dan is het nooit klaar. Het begint natuurlijk bij het begrijpen van de technieken, maar vrij snel schuift dat als het goed is al naar de inhoud, zodat je bewust gaat worden wat je nu kunt gaan ontwikkelen als je aikido beoefent. Ik ben hier niet om jullie vandaag technieken te leren van mij; mijn techniek is om de veelzijdigheid van de vormen te laten zien. De stof die een leraar aanbiedt moet zinvol zijn en betekenis geven aan de technieken. Ook de relatie tussen de wapens en de handen zijn belangrijk. Als je als leraar iets met een wapen voordoet, kun je met dat beeld mooi iets verduidelijken.”

We beginnen met suwari waza shomen en dan een soort kokyu ho. De shihan doet het een paar keer voor en we gaan aan de slag. Dan volgt de toelichting: “Een belangrijk principe is de as van de partner controleren. In feite staat irimi gelijk aan controleren van de as. Deze techniek geeft reden om aan dit principe te werken. Shomen is een gesloten aanval. Met één hand controleer je de buitenkant en de andere de binnenkant. Ze werken nauw samen deze twee handen, met een wisselwerking. Er is geen stop, heel subtiel. We snijden nu naar de zijkant met dezelfde hand.” Een mooie applicatie laat Bernard hier zien. Rustig en duidelijk voor de klas met een uke. Nog lekker veel pit in deze shihan, dat is gelijk eigenlijk een prachtig toekomstbeeld dat hij zo met ons deelt. “De eerste hand controleert door extensie. Als deze hand weg is, dan verdwijnt de controle. Plaats de andere hand daarom aan de binnenkant dan houdt je controle op de as. De continuïteit is het belangrijkste daar tussen. Het moet een fluïde vorm zijn, geen ruptuur maken ertussen. De andere hand draait dan binnendoor om de as te controleren. De handen steunen zo als het ware de principes. De atemi maakt vervolgens de techniek op de hele as. Als we de vorm vanuit een staande positie doen, wordt snel duidelijk hoe gevaarlijk het werk zo wordt als je precies werkt volgens deze regels. Een heerlijke vrije vorm waar je naar hartenlust even kunt bewegen over de mat om de energie vrij te zetten.

Palmier: “Deze inhoud geldt niet alleen voor Tori maar ook voor Uke. Uke zorgt voor de verbinding, de eenheid met het lichaam en de martialiteit. Soms hebben we de neiging gelijk al te vallen. Of te snel te werken, maar daarmee verdoezel je alleen dat je de diepte niet in wilt gaan. Langzaam werken is veel interessanter. Dan is er een werking tussen de aanvaller en verdediger. Als de spanning wegvalt, is er geen betekenis meer in aikido. Het fundament moet martiaal zijn. Uke moet blijven aanvallen, dan ontstaat de techniek. De sensitiviteit en de onderlinge uitwisseling is heel belangrijk. Alleen als beiden energie inzetten gaat het werken.” We switchen naar ikkyo. Onder de arm instappen en de uke langzaam van de as … tja… wegdrukken. Wilko komt even langs lopen en geeft de tori, waar ik mee werk een tip: je moet niet doorduwen maar ontspannen zakken en je ellenboog door laten snijden. Ik onderga dat proces als hij het demonstreert aan de tori. Oefff, komt er bij mij uit. Bernard vervolgt weer voor de klas: “Vanuit shomen moet je er direct onder stappen. Als de arm naar beneden gaat is de ontmoeting te laat. Bij de start moet de arm omhoog. Als de aanval geboren wordt, dan moet je vertrekken. Langzaam en de presentie van de uke is heel essentieel in dit proces voor de verbinding. Het principe controle werkt alleen als er verbinding is. Zonder verbinding is er geen controle. Het behouden van die verbinding is dus een essentie voor het juist uitvoeren van de techniek.”

2018-09-08T17:03:57+00:00 8 september, 2018|Algemeen, Nieuws, Uncategorized|