De radicaliteit van de aikidoka zit in de mind

Zondag 16 september, de maandelijkse Dan-graden training op ons hoofdkwartier in Amsterdam bij Wilko Vriesman. Het is een speciale training voor alle aikidoka met een zwarte band of hoger. Ook een aanrader voor de docenten van de Dutch Aikikai Foundation.  De details van de verschillende dan-graden komen hier altijd aan de orde. Er worden tijdens deze stages niet zozeer speciale technieken getraind, maar meer de thema’s, principes, details…  Voor mij persoonlijk kijk ik altijd erg naar deze stages uit. Deze verfijningen worden meestal in relatie tot het zwaard toegelicht en geoefend. Deze speciale manier van lesgeven door Wilko, kun je voor zover ik weet, nog nergens anders zo halen. Het was lekker rustig, wat betekent: extra persoonlijke aandacht voor degenen die er wel waren. We begonnen met de tweede uit de eerste reeks van Kashima. Het punt leren pakken in de lucht met jouw eigen zwaard als de ander aanvalt met shomen. Dat is op zich allemaal nog te doen, maar dan inkomen zonder het punt te veranderen; het zwaard laten vallen richting de centrum lijn van de partner. Het belang van dit punt wordt pas later voor de aanwezigen zeer helder in relatie tot wat oefeningen met het thema voor de vierde dan. Als extra daarna de benen wissel en het binnenlopen in het gebied van de partner. Tot frustratie van de meesten beweegt helaas het ontmoetingspunt dan natuurlijk weer. Met dit punt gaan we aan de slag door het zwaard te vervangen door een stoot naar het gezicht, jodan tsuki, waar ons ook gevraagd wordt dit punt te zoeken.

Het is zo vreselijk moeilijk om als iemand slaat dan neutraal te blijven volgen en het punt neutraal te houden. De grootste uitdaging van de aikidoka, roept de Sensei. “Als je jezelf vastzet, krijg je een totaal andere situatie. Juist het neutraal houden van dat punt houdt de aanvaller in het ongewisse en zorgt voor sensationele verwarring aldaar.” Eerst maar eens het ritme zien te zoeken. Pats pats, pats pats… Okay. Dan meegaan in de terugtrekkende beweging; daarna als het punt stil valt ermee aan de slag gaan. Natuurlijk gaat iedereen dan de hand pakken. Dan maakt Wilko een opmerking die bij mij diep binnenkomt: “Je moet nu niet de techniek gaan doen, maar in het gevoel blijven. Het gevoel heeft een hogere prioriteit dan de techniek. De lichtheid die je nu hebt leren volgen.” Het lukt een aantal keer, maar nog beter en makkelijker is het met de vervolg oefening katate dori ikkyo. Bij de pakking nu het punt stil laten vallen en dan direct weer door bewegen. Dit gaat goed. Dan terug naar slag naar de buik en niet één maar twee slagen achter elkaar, met de terugtrekkende vuist. Wilko demonstreert het voor de klas en loopt nu gewoon door over de lijn alsof er niets aan de hand is. Ineens loopt tot ons aller stomme verbazing een witte duif met hier en daar wat grijze vlekjes in de dojo?! Hij kijkt mij van opzij aan. Ik loop naar hem toe en hij gaat naar links. Ik ook. Nu naar rechts, ik ook. Dan draait hij zich om en loopt mokkend naar de buitendeur. Daar aankomen vliegt hij ineens laag over de parkeerplaats weg de lucht in…

Een korte pauze en weer terug naar het zwaard. Ik word tegen de muur gezet en Wilko komt op me af met dat zwaard. Mijn lichaam reageert direct op de eerste beweging. Dan de vraag: als je nu wisselt van kant met het zwaard, kun je dan de druk op de ander constant houden terwijl je beweegt? En zelfs na de wissel het lijf van die ander weer in beroering brengen. Hij switcht het zwaard naar de andere kant van mijn gezicht en inderdaad pakt mijn lichaam de beweging op door weer iets opzij te hellen. “Zie je?” roept Wilko. Ik mag het ook bij hem proberen. Daarna met yokomen aanvallen, zelfde verhaal. Alleen nu het punt stilhouden in de lucht en de benen wisselen. Als we dit later zonder zwaard proberen, wordt pas duidelijk hoe belangrijk die punten zijn waar we zo specifiek nu op werken. Vriesman: “De meesten van jullie werken op de partner, maar dat lukt op een dag niet meer. Dan gaat het om het fysieke deel. Uiteindelijk is het doel van de aikidoka om alleen met die punten te leren werken. Dan wordt het super licht en dat is het aikido waar wat we zoeken.” Daarna met yokomen aanval waar we als tori inkomen en direct dezelfde wissel maken met de hand. Het yondan-werk. Het felle inkomen maakt dat de beweging stop, daarna direct leren ontspannen. Hier en daar trotse en tevreden gezichten om mij heen als het lukt. “De radicaliteit zit in de mind, vertelt Wilko ons. “Als je niets voelt, dan zit je goed.” Volgende Dan-graden training staat op zondag 7 oktober.

2018-09-16T17:20:58+00:00 16 september, 2018|Algemeen, Nieuws, Uncategorized|