Dmitry en Martijn slagen voor hun dan-graad

Marc wenkt zijn dochter te komen met zijn handen. Ze loopt naar hem toe. Dan houdt hij zijn hand op met de palm naar voren, als een stop teken. De uke stopt. Dan gebaart hij haar weer te komen… Wij aanschouwen het met zo’n vijftig personen zittend aan de kant van de mat, afvragend wat hiervan de bedoeling is. Het is een universeel gebaar, zegt Marc tenslotte. ‘Stop is tegen. Buiten. Dat andere is binnen. Wij aikidoka’s sluiten anderen niet buiten. Wij nemen zelfs onze hoed voor de aanvallers af.’ We werken met de techniek katate dori kokyu nage. Voor het contact moeten we gaan handelen. Het is een referentie van binnen. Het gaat erom de voorwaardes te creëren om de druk los te kunnen laten op het moment van contact. Een andere uke komt voor de klas. Iemand die er een jaartje op zit ongeveer. ‘Die gedragen zich nog niet als gewenst. Bij het inkomen is de schouder los. De hand volgt de voet. Dat is de heilige graal van budo. Er moet een spanning in je voet komen en die spanning imiteer je vervolgens met je hand van dezelfde kant. Om zeker te weten dat het waar is, vraagt hij de uke zijn benen vast te houden als hij door zijn gewicht te verplaatsten er lichte spanning op zet. De uke knikt bevestigend. Daarna de onderarm vasthouden en nogmaals. Weer een bevestiging van de uke. Zie je, zegt Marc – de klas smalend aankijkend: het is evidence based.’

We schakelen naar sumi otoshi, maar wel met dezelfde principes. Het is leuk om te doen, praat hij hardop: het opbouwen en ineens loslaten van de spanning. ‘Het is een soort pulserende beweging. De oorsprong van al het leven. De kokyu – openen en sluiten. Het gaat erom deze natuurlijke principes toe te passen in de aikido vormen. De technieken gebruiken om de principes je eigen te maken. In het dagelijkse leven. Zo van: Hé joh, okay, we begonnen verkeerd, maar het komt goed. Dat van binnen mechaniseren om te vergeven. Niet gooien en smijten met de partner. Het resultaat moet zijn dat je niet in je partner vast komt te zitten. Het effect daarvan is namelijk dat de partner meer grip op je krijgt.’ Hij verzoekt ons om géén vrije val te maken, maar een rol… AAHHHHhhh, een zucht van verlichting gaat ineens hardop door de zaal? Het is Zita, een meisje van zo’n 10 of 11 jaar. Die was even klaar met dat vrije vallen. We hadden haar al een paar keer een verkeerde landing horen maken. Er word gelachen door de rijen in seiza zittende aikidoka’s. We werken in twee groepen, om en om. Na de pauze schakelen we naar uchi kaiten nage. Nog steeds dezelfde principes: tai sabaki, punt stilhouden en vertrekken. ‘Voel de interne sensatie in plaats van het doen van de handeling,’ vraagt Marc aan het publiek. We gaan langzamer werken, in een studie tempo.

Ik zit naast Zita en we gaan met elkaar aan de slag. Na de tai sabaki houden we steeds even stil om vervolgens met een soort impuls weer verder te gaan. De impuls wordt ondersteund met een atemi. Zita staat doodstil naast me, hele lichte handen en kijkt me met haar blauwe gevonkte priemoogjes veelbetekenend aan. Het heeft zoiets van: pas op daar gaat tie komen! We lachen naar elkaar. Dapper hoor, die meid. ‘De do werkt alleen als je deze beoefent, geeft Marc aan. ‘Het stopt als je dat niet meer doet. Aikido gaat er niet over om dat ‘varkentje even te wassen’. Het is juist andersom. Wij stellen ons bloot aan aikido. Het varkentje gaat jou wassen!’ Na de stage worden eerst de behaalde diploma’s uitgedeeld van eind vorig jaar. Edwin, John en Bas ontvangen hun Japanse certificaat en paspoort. Daarna starten de kyu- en dan-graden examens. Vanuit Aikido Groene Hart gaat Dmitry Kann voor zijn shodan en Martijn Bakker voor zijn nidan op. Dmitry werkt als een mooie trage en zeer constant bewegende kracht. Het leek haast wel of het zelfs even wat stiller werd in de dojo. Heel degelijk zei Marc achteraf. Martijn was heel paraat tijdens het examen. Hij zweefde haast over de mat. Geen enkele verwarring, maar kalmte en rust bij de uitvoering van alle technieken. Een voortreffelijk examen, gaf Marc op het eind; gevolgd door geklap.

2017-10-24T12:20:07+01:00 19 maart, 2016|Nieuws|