Universele aikido principes voor kids

De laatste les van het seizoen is bij ons altijd een verrassing voor de aikido kinderen. Dat is altijd even zoeken naar iets nieuws, iets anders, iets leuks. Waar komen eigenlijk de universele aikido principes vandaan? Via internet op zoek naar iets met sterrenwacht en kosmos. Blijkt het dat Sonneborg museum in Utrecht een opblaasbaar planetarium heeft. Dit is een bioscoop in de vorm van een halve bol. Aan de binnenkant van de bol zie je de sterrenhemel geprojecteerd. Tijdens de voorstelling maak je een reis door het heelal en bekijk je de maan, sterren en planeten. Wij contact gemaakt: kan dat ook binnen in een dojo? Geen probleem. Dan nog even checken voor welke leeftijden dit geschikt was. Eigenlijk voor alle leeftijden, we kunnen het programma erop aanpassen. Het leek ons een super leuk idee en we hebben het gelijk geboekt. Nu ruim een half jaar later, was het dan zover. De kinderen mochten allemaal een eigen kussen meenemen. Alle drie de locaties verzamelen in Woerden en de groepen qua leeftijd ingedeeld. Heel tof dat er ook veel kinderen van de andere locaties waren dit keer. In ieder geval een stuk meer dan vorig jaar. Zeker honderd kinderen zijn deze middag langs geweest voor deze mobiele bioscoop. De halve bol met allerlei sterren erop was zeker iets van zeven bij zeven meter. De bol werd opgeblazen met een compressor. Bij binnenkomst dachten de kinderen eerst dat het een soort springkussen was. Whooaaahh, zodeknetters dat is vet. Een van de enthousiastelingen sprong spontaan zo bovenop de bioscoop en die schoof gelijk een halve meter verder – tot ontsteltenis van Anne.

Anne Knape zou de presentaties verzorgen voor de kinderen. Een leuke jonge frisse juf. Dit was een hobby van haar vertelde ze. Druk bezig met haar master of science studie, dit doet ze erbij. Iedereen even kort toegelicht wat de bedoeling was vandaag. Juf Anne stelde zich voor en wat ze verwachtte van de kids als ze eenmaal binnen in het heiligdom zouden treden. Een keurige rij met iedereen een kussen in de hand. De opwinding was van de gezichtjes af te lezen en soms de spanning niet te houden. Dan één voor één door de nauwe opening, die met klittenband af te sluiten was, iedereen naar binnen. Eenmaal binnen mochten ze niet gillen of schreeuwen, want dan zou het heel hard en hol klinken. Anne had alles prima onder controle. De kinderen zoveel mogelijk aan de kant, liggend op hun rug met het hoofd op de eigen kussen. Heel indrukwekkend om te zien. Alsof je in een soort ruimteschip door het heelal aan het zweven bent. Het was ook flink donker binnen. Verschillende soorten filmpjes had Anne voor ons meegebracht en vertelde telkens over de reizen waar we met haar mee gingen. Als eerste een soort grote spiraal met allerlei melkwegstelsels. Werkelijk een prachtig plaatje. Kijk daar ligt onze aarde, wijst ze met haar laserpointer naar het plafond. Vallen sterren schieten links en rechts om onze oren en de kinderen fluisteren dat ze dan een wens kunnen doen. Anne fluistert terug, niet hardop hoor, dan komen ze niet uit.

Wij kruipen eruit want we moeten alle diploma’s nog aftekenen en de administratie daarvan bijwerken. ‘Woohhw’ horen we als golf uit de tent komen. De maan viel bijna op de kinderen…  We hadden wat te eten en drinken meegenomen voor de pauze. Het is altijd fijn om even een break te maken bij de kinderlessen. Als kinderen er met geknipperde ogen uitkomen, rennen ze enthousiast naar ons toe. ‘Ik weet hoe grote beer is ontstaan!’ Hoe dan? ‘Nou, nou… die is gemaakt door een god.’ Welke dan? ‘Tjaa, dat weet ik even niet meer.’ En ze rent terug naar Anne om het alsnog te vragen. In twee rijen tegenover elkaar iedereen tevreden aan een pakje drinken en wat lekkers in de handen. Ze vertellen elkaar over Jupiter, de koning van de planeten en verhalen over Callisto en haar kinderen. Verrassend dat sommige kinderen dat zo gedetailleerd onthouden. “Ik ga vast weer terug naar het universum,” en een van hen gaat snel voor de ingang staan. De anderen schieten achter haar in de rij en we kijken verbaast naar de gretigheid waarmee ze weer terug willen naar binnen. Soms lijkt de bioscoop wel iets omhoog te gaan als ze eenmaal weer binnen zijn. Whaaahh, PLUTO roepen alle kinderen. ‘Dat is heet, wel 6000 graden is de zon. Dat is nog eens een warme planeet. Nee joh, de zon is geen planeet…’ Heel leerzaam deze verrassing! Nu op naar de afsluiter van het seizoen het AikidoKidsFeest 2017 aankomende zaterdag…

2017-09-09T15:05:54+00:00 29 juni, 2017|Nieuws|